Andrzej Dyrcz

Profesor nauk przyrodniczych, ornitolog
09.01.1933 Cieszyn

Biografia

Urodzony w Cieszynie w 1933 roku Andrzej Dyrcz studiował biologię na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1950–1953, a następnie na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie w 1955 uzyskał tytuł magistra. Na Uniwersytecie Wrocławskim uzyskał stopnie doktora (1960) i doktora habilitowanego (1969). W 1982 otrzymał tytuł profesora nauk przyrodniczych. Obecnie jest emerytowanym profesorem i wolontariuszem na Uniwersytecie Wrocławskim.

Jego dorobek naukowy obejmuje biologię, ekologię i faunistykę ptaków, ze szczególnym uwzględnieniem ekologii behawioralnej. W latach 1968–1980 zorganizował i prowadził pionierskie badania nad awifauną torfowisk Kotliny Biebrzańskiej i Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego, które przyczyniły się do ochrony tych terenów. Publikacje dotyczące systemów rozrodczych kilku gatunków ptaków związanych ze środowiskiem wodno-mokrym były często cytowane.

Odbył liczne staże i stypendia zagraniczne m.in. w jeziorach Szwajcarii, Panamie, Peru, Papui-Nowej Gwinei, Japonii i Ekwadorze. Prowadził również staże w Vogelwarte Radolfzell i na Uniwersytecie w Heidelbergu. Zorganizował Zakład Ekologii Ptaków Uniwersytetu Wrocławskiego i kierował nim przez 28 lat (1975–2003). W 1982 roku założył czasopismo Ptaki Śląska, które redaguje do dziś. Wypromował 10 doktorów i kilkudziesięciu magistrów. Brał udział w tworzeniu Biebrzańskiego Parku Narodowego i w latach 2001–2004 był przewodniczącym Rady Naukowej parku.

Był członkiem korespondentem (z wyboru) British Ornithologists’ Union, członkiem honorowym Polskiego Towarzystwa Zoologów, Ogólnopolskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków i Śląskiego Towarzystwa Ornitologicznego. Jego dorobek obejmuje 248 publikacji, monografie Ptaki Śląska (1991) i Ostoje ptaków w Polsce (1994), monografie Wodniczka (2020) i Trzciniak (2021), podręcznik Biologia ptaków (2023) oraz książkę autobiograficzną Wśród ptaków i ludzi (2015).

Poza tym jest autorem rozdziału Ptaki w wielotomowym dziele Fauna Polski. Charakterystyka i wykaz gatunków oraz współautorem w 11 tomie Handbook of the Birds of the World.

W 2003 roku został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Kierował Zakładem Ekologii Ptaków Uniwersytetu Wrocławskiego przez 28 lat (1975–2003).
Powołał i redagował czasopismo Ptaki Śląska od 1982 roku.
Wypromował 10 doktorów i kilkudziesięciu magistrów.
Był udział w tworzeniu Biebrzańskiego Parku Narodowego; w latach 2001–2004 był przewodniczącym Rady Naukowej tego Parku.
Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski w 2003 roku.

Ciekawostki

Był członkiem korespondentem British Ornithologists’ Union.
Dokonał licznych staży i stypendiów naukowych w wielu krajach na świecie.

Udostępnij