Bolesław Kotula
Biografia
Bolesław Kotula urodził się 27 października 1849 w Cieszynie. Był polskim zoologiem i botanikiem, synem Andrzeja Kotulii i Anny z Tetlów. Po zdaniu matury w cieszyńskim gimnazjum w 1868 roku studiował na Uniwersytecie Wiedeńskim, początkowo medycynę, później przeniósł się na wydział fizyczny. Od 1871 roku był studentem Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, ukończył go w 1872 roku, a do 1874 r. pozostawał asystentem prof. Maksymiliana Nowickiego na katedrze zoologii.
Następnie był nauczycielem gimnazjalnym we Lwowie i profesorem gimnazjalnym w Przemyślu. Od 1887 roku cierpiał na nerwastenię i leczył się w różnych uzdrowiskach. W 1888 roku wyjechał do Baltimore, skąd wrócił w 1891 roku. Zginął tragicznie podczas wyprawy botanicznej na Geisterspitze (3476 m n.p.m.) w grupie Ortler w Alpach Tyrolskich, wpadając do śnieżnej szczeliny lodowca Ebenferner.
Od młodości gromadził zbiory przyrodnicze. Prowadził badania zooliczne (głównie nad owadami i mięczakami) oraz botaniczne w Małopolsce i w Tatrach. W górach tych (które znał jeszcze z czasów studenckich) w latach 1879–1885 spędzał corocznie kilka tygodni wakacyjnych, w czasie których prowadził badania, często w towarzystwie Władysława Kulczyńskiego i góralskiego przewodnika Szymona Tatara młodszego.
Najważniejsze jego prace zoologiczne dotyczą jednak mięczaków, z których ta zatytułowana O pionowem rozsiedzeniu ślimaków tatrzańskich jest jedną z najwybitniejszych prac malakologicznych XIX w. w skali Europy. Najwybitniejszym dziełem Kotuli jest jego ogromna praca botaniczna pt. Rozmieszczenie roślin naczyniowych w Tatrach, którą autor zestawił w oparciu o 42 tys. zapisków ze stanowisk roślinnych w terenie. W Alpach Tyrolskich sporządził Kotula ok. 250 tys. zapisków dotyczących pionowego rozmieszczenia występujących tam roślin, uzupełnionych o odpowiednio liczne pomiary barometryczne wysokości, a także zgromadził ogromny zielnik, których to materiałów nie zdążył już jednak opracować.
Nie założył rodziny. Spoczywa najprawdopodobniej w Meranie.
Wybrane publikacje
O pionowem rozsiedleniu ślimaków tatrzańskich (1884)
Rozmieszczenie roślin naczyniowych w Tatrach (1890)
Upamiętnienie
Na jego cześć nazwano gatunek przywrotnik Kotula (Alchemilla kotulae Pawł.), endemit tatrzański.