Brunon (Bruno) Konczakowski
Biografia
Brunon (Bruno) Konczakowski urodził się w Cieszynie 27 maja 1881 roku jako syn Józefa i Emilli z Drobików. Ojciec pochodził z Galicji i w połowie XIX wieku przybył do Cieszyna, gdzie zajął się handlem żelazem.
Ukończył szkoły w Cieszynie, a dalszą naukę odbył w wiedeńskiej szkole handlowej Maxa Allina. To właśnie w Wiedniu rozpoczynał kolekcjonowanie antyków, głównie starej broni, która go szczególnie interesowała.
W 1909 r. przejął rodzinny handel artykułami żelaznymi w Cieszynie i szybko go rozbudował. Za osiągnięcia handlowe otrzymał tytuł cesarsko-królewskiego dostawcy dworu. Kolekcja militariów i innych antyków stale powiększała się; eksponaty nabywał w znanych europejskich antykwariatach i na aukcjach. Stał się jednym z najwybitniejszych kolekcjonerów ówczesnej Europy.
Po upadku monarchii habsburskiej poszerzył kolekcję, kupując eksponaty ze zbiorów cesarskich i podupadłych rodów szlacheckich. W swojej kamienicy przy rynku utworzył stałą wystawę wybranych eksponatów.
W 1938 podarował cenny zbiór broni wschodniej Muzeum Wojska w Warszawie. W 1939 został uwięziony przez hitlerowców i trafił do obozu koncentracyjnego w Dachau, skąd zwolniono dzięki zabiegom rodziny. Po zakończeniu II wojny światowej w 1945 został uznany za Niemca i na krótko internowany. Udało mu się jednak ocalić swoje zbiory, choć po wojnie już ich nie powiększał (z wyjątkiem zakupu starych książek w polskich antykwariatach). Zmarł w 1959 w czasie wizyty w Wiedniu. Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Cieszynie.
Na mocy porozumienia między spadkobiercami, którzy postanowili wyemigrować do Austrii, kolekcja Konczakowskiego została podzielona. Najliczniejsza i najcenniejsza część kolekcji trafiła do Państwowych Zbiorów Sztuki na Wawelu, gdzie stała się podwaliną ekspozycji Zbrojowni, część zaś do Muzeum w Cieszynie.