Karol Pindór
Biografia
Karol Pindór, urodzony 4 listopada 1881 w Cieszynie, był austro-węgierskim i polskim dyplomatą.
Służył w Towarzystwie Żeglugi Lloyd Austriacki. W 1903 odwiedził Indie, Chiny i Japonię. W latach 1904–1908 pracował w międzynarodowej administracji Chińskich Ceł w Nankinie i Harbinie, a później zatrudniony został w ambasadzie Austro-Węgier w Pekinie; w latach 1909–1914 pełnił stanowisko austriackiego tymczasowego konsula w Szanghaju. Był zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych w Wiedniu (1914–1918).
W latach 1918–1919 był członkiem polskiej delegacji na konferencji wersalskiej. W 1920 został konsulem polskim w San Francisco. W następnym roku ponownie pracował w Chinach – jako konsul w Harbinie (1922–1924), konsul i delegat pełnomocny rządu II RP w Szanghaju (1924–), a w latach 1926–1928 ambasador RP w Chinach, gdzie zajmował się sprawami Chin, Tybetu i Syjamu (Tajlandii). W imieniu Polski podpisał ostateczny traktat polsko-chiński. W 1930 powrócił do Polski i pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych w Warszawie. Był także zatrudniony w sekretariacie Ligi Narodów w Genewie (1930–1932).
Władał językiem chińskim.