Katarzyna Dzida-Hamela
Biografia
Katarzyna Dzida-Hamela urodziła się 17 października 1968 roku w Cieszynie. Jest polską reżyserką dźwięku i wykładowczynią na Wydziale Reżyserii Dźwięku Uniwersytetu Muzycznego w Warszawie. Członkinią Polskiej Akademii Filmowej.
W swojej karierze pracowała jako operator dźwięku przy licznych filmach, włączając w to m.in. U Pana Boga za piecem (1998), Tydzień z życia mężczyzny (1999), Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową (2000), Chłopaki nie płaczą (2000), Poranek kojota (2001), E=mc2 (2002), Pornografia (2003), Róża (2011), Jak się pozbyć cellulitu (2011), Wałęsa. Człowiek z nadziei (2013), Drogówka (2013) i Wołyń (2016).
Dwukrotnie nagrodzona za dźwięk na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni oraz dwukrotnie laureatką Polskiej Nagrody Filmowej Orzeł w kategorii najlepszy dźwięk (ponadto czterokrotnie nominowana do tej nagrody).