Witold Reger
Biografia
Witold Reger (ur. 11 lutego 1906 w Cieszynie, zm. 26 września 1938 pod Herczawą) – polski harcmistrz.
Był synem Michaliny z domu Olearczyk (wdowa po Witoldzie Regerze, 1876–1904, działaczu socjalistycznym) i Tadeusza Regera (1872–1938, brat Witolda, także działacz socjalistyczny).
Został absolwentem Wyższej Szkoły Gospodarstwa Wiejskiego w rodzinnym Cieszynie. Po 1931 pracował w Ubezpieczalni Społecznej w Cieszynie oraz tymczasowo w Bielsku. Od 1920 był harcerzem I Drużyny Harcerskiej im. Kazimierza Pułaskiego.
Do 1937 był instruktorem Komendy Głównej Harcerstwa Polskiego w Czechosłowacji. Po awansie na harcmistrza od 1937 został mianowany komendantem hufca męskiego ZHP w Cieszynie.
Podczas napięcia polsko-czechosłowackiego na Zaolziu brał udział w rozpoznaniu czeskosłowackich umocnień i rozmieszczenia wojsk na granicy polsko-czechosłowackiej.
26 września 1938 pod Herczawą został zaskoczony przez czeską patrol i zginął od kuli. Zakopano go natychmiast w wykopanym dole i dopiero po czterech dniach, na skutek nacisków strony polskiej, wydano ciało. Była to jedyna ofiara śmiertelna wydarzeń z 1938 roku.
Jego żoną została Emilia Sikorzanka, z którą miał córkę Halinę.
2 października 1938 Wojsko Polskie wkroczyło na Zaolzie. Dzień później, 3 października 1938 Witold Reger został pochowany na starym cmentarzu ewangelickim w Cieszynie w kwaterze zasłużonych (obok grobu Jana Łyska). Został określony symbolem przelanej krwi za Olzę.
Pośmiertnie został mianowany do stopnia harcmistrza.
15 października 1938 zmarł jego ojciec, załamany śmiercią syna. W 1955 prochy Witolda Regera zostały przeniesione na cmentarz przy ulicy Bielskiej.
Odznaczenia: Krzyż Niepodległości z Mieczami – pośmiertnie; Złoty Krzyż Zasługi – pośmiertnie; Złoty Wawrzyn Akademicki – pośmiertnie (1938).